Hedef En Zirveye

    
        "Düşünüyorum, o zaman varım." Bu bizi doğadaki bütün varlık ve varlık sınıflarından ayırd eden, ancak ins olabileceğimizi betimler.
        Evet, biz insanlar düşünüyoruz.Durumlara karşı davranışlarımızı;düşünebildiğimiz için belirleyebiliriz. Suallere cevap verebiliyorsak ( ki sual edebiliyorsak), bir şeylere yorum yapabiliyorsak düşünme yetisine sahip olduğumuzdandır.
        Arkadaş seçimi mi yapacağız, kişilik prensiplerimizi mi belirleyeceğiz, yaşamımızın daha iyi olabilmesi için çevremizdeki bazı kişileri mi teşkilatlandıracağız, biz bunların tümünün nitelik bakımından tüm yönlerini beynimizdeki farklı düşümceler ile düşünebilme yetisi ile münakaşa edip o şekilde belirleriz.
        Sebep olarak bizim bunları yapmamızda "amaç" vardır, "gaye" vardır. Biz bir çırak mıyız? O vakit ustamızı usta eden o bütün özelliklerini, maharetlerini ve çok daha fazlasını öğrenmeliyiz ki "usta" olabilelim. Evvela ustamızı usta eden o cilveyi ustamızdan almalı. Üzerine kendimizin teffekkürü neticesinde ettiğimiz fikirler ve kendi maharetimizi de ekleyerek ustalaşırız. Der ya düşünür ustalarından bir zat "Çırak ustayı geçmedikçe usta olamaz."
        Biz baba mıyız? Babamızda Öğrendiklerimizi, kendi araştırmalarımızı ve fehmimiz miktarınca tefekkür edip, o maharetler ile bir baba olmalıyız, evimize bir yönetici olmalıyız. Tabi eğer biz ailemiz için her şeyin en iyisini istiyorsak, ailemizin niteliği bakımından çevremize örnek olmasını- alınmasını, kalabalıklar içinde aile bireylerimizin başarılarından dolayı parmak ile gösterilmesini istiyorsak...
        Bu aynı zamanda bir öğretmenin öğrencilerine yaptığı öğretmenlik, bir doktorun hastalarını iyileştirme gayreti, bir polisin güvenliği sağlama ciddiyeti, bir valinin ili yönetme dürüstlülüğü ve becerikliliği, bir yöneticinin yönetimi altındaki kişilere hak ile muamelesi, insanların toplumsal olarak yaşamalarında v.b... ihtiyaç duydukları bütün ustalıklarda, işin ehlilik durumlarında durum aynıdır.
        Eğer bizden önceki cetlerimiz her türlü faaliyetlerde belli bir mertebeye, bir dereceye varmış iseler bu; onların çabaları ve cetlerinin de çabalarıdır. Cetlerimiz mevcut maarifet ve hünerleri daha çok cilve edip her bip adım öteye varmışlardır, bize varana dek...
        Bu temaşayı hadis ile kavileştireceksek buna;"İki günü eşit olan ziyandadır." (Hz. Muhammed a.s) diye betimler.
        Saat hep ileriye doğru sayıyor geçen vaktimizden, tarih hep ileriye sayıyor geçen ömrümüzden. Elbette ki biz hala yerimizde sayıyorsak veya daha kötüsü geriye doğru gidiyorsak veya o değersiz amaçlar için başkalarının ilerlemesine engel oluyorsak, onları geriliyorsak bu bizim ziyanda olduğumuzdur. Bu doğacak nesillerimizin haklarını zaptetmemizdir. onlara ziyanımızdır, bedenimize ziyanımızdır, yaşamımıza ziyanımızdır...
        Acaba amaç bir takım geçici faideler midir veyahut sabırla sonucuna varılan o meyvesinin tadına doyum olmayan amaçlar mıdır.

                                                       Özcan ASKAR//yolcuyuzbiz.net